تبلیغات
... گاهی دلش برای خودش تنگ میشود! - مطالب آبان 1392
 
درباره وبلاگ


کرده ام خاطر خود را به تمنای تو خوش....
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک...
تا نگردی "آشنا" زین پرده رازی نشنوی...
گوش نامحرم نباشد...

آنان که بحر را به نظر در سبو کنند
آیا شود سبوی مرا زیر و رو کنند
فریاد انت ربی الاعلی کنم بلند
در حشر اگر مرا به علی روبرو کنند

باید فحش بزارم برا اونایی که میان میخونن و نظر نمیدن...ولی این کار رو نمیکنم!

مدیر وبلاگ : آشنا
نوا

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
... گاهی دلش برای خودش تنگ میشود!
چشم من و امر ولی.....جان من و سید علی...
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
چهارشنبه 22 آبان 1392 :: نویسنده : آشنا
هو السلام...


پرده ای کاندر برابر داشتند           
وقت آمد پرده را برداشتند
ساقی با ساغری چون آفتاب                   
آمد و عشق اندر آن ساغر شراب
پس ندا داد او نه پنهان بر ملا                   
کالصلا ای باده خواران الصلا
همچو این می خوشگوار و صاف نیست    
ترک این می گفتن از انصاف نیست
حبذا زین می که هرکس مست اوست      
خلقت اشیا مقام پست اوست
هرکه این می خورد، جهل از کف بهشت    
گام اول پای کوبد در بهشت
جمله ذرات از جا خاستند                       
ساغر می را ز ساقی خواستند
بار دیگر آمد از ساقی صدا                       
طالب آن جام را برزد ندا
ای که از جان طالب این باده ای               
بهر آشامیدنش آماده ای
گرچه این می را دو صد مستی بود           
نیست را سرمایه هستی بود
ز خمار آن حذر کن کین خمار                  
از سر مستان برون آرد دمار
درد و رنج و غصه را آماده شو                    
بعد از آن آماده این باده شو
این نه جام عشرت این جام ولاست         
درد او درد است و صاف او بلاست
بر هوای او نفس هرکس کشید               
یکقدم نارفته پا واپس کشید
سر کشید اول به دعوی آسمان             
کاین سعادت را به خود بردی گمان
ذره ای شد زآن سعادت کامیاب             
زآن بتابید از ضمیرش آفتاب
جرعه ای هم ریخت زآن ساغر به خاک    
زآن سبب شد مدفن تنهای پاک
تر شد آن یک را لب این یک را گلو          
وز گلوی کس نرفت این می فرو
فرقه ای دیگر به بو قانع شدند                
فرقه ای از خوردنش مانع شدند
بود آن می در تغیر در خروش                 
در دل ساغر چو می در خم به جوش
چون موافق با لب همدم نشد               
اینهمه خوردند اصلا کم نشد
باز ساقی برکشید از دل خروش             
گفت ای صافی دلان درد نوش
مرد خواهم همتی عالی کند                 
ساغر ما را زمی خالی کند
انبیـــــا و اولیـــــــا را با نیـــــاز                 
شد به ساغر، گردن خواهش دراز
جمله را دل در طلب چون خم به جوش    
لیکن آن سر خیل مخموران خموش
سر به بالا یکسر از برنا و پیر                  
لیکن آن منظور ساقی سر به زیر
هریک از جان همتی بگماشتند              
جرعه ای از آن قدح برداشتند
باز بود آن جام عشق ذوالجلال               
همچنان در دست ساقی مالمال
جام بر کف، منتظر ساقی هنوز              
الله الله غیرت آمد غیر سوز
باز ساقی گفت تا چند انتظار                 
ای حریف لاابالی سر برآر
ای قدح پیمای درآ ، هویی بزن                
گوی چوگانم سرت، گویی بزن
چون به موقع ساقیش درخواست کرد      
پیر میخواران زجا، قد راست کرد
زینت افزای بساط نشاتین                     
سرور و سر خیل مخموران حسین
گفت آنکس را که میجویی منم               
باده خواری را که میگویی منم
شرطهایش را یکایک گوش کرد               
ساغر می را تمامی نوش کرد
باز گفت از این شراب خوشگوار              
دیگرت گر هست یک ساغر بیار

پ.ن :‌ شعر از عمان سامانی
پ.ن :‌ تاسوعا یوم حوصر فیه الحسین....
پ.ن : الدعا




سم رب الحسین
اعوذ بالله من الشیطان رجیم

حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْ‌هًا وَوَضَعَتْهُ كُرْ‌هًا

مادرش میدانست امت رسول خدا روزی او را شهید میکنند...
میدانست....





نوع مطلب : اینجا حرف دل مینویسند ... خرده نگیرید!، مائیم و نوای بینوایی....، 
برچسب ها : حسین، عمان سامانی، بلا،
لینک های مرتبط :


سه شنبه 7 آبان 1392 :: نویسنده : آشنا
هو السلام...



از سوی نگار عشوه و ناز خوش است
وقتی که دلت گرفته آواز خوش است
در دام قفس چنین سراید بلبل
آزادی و شور و شوق پرواز خوش است
بنشین که دمی برت بخوانم غزلی
وقتی که شکست، نغمه ساز خوش است
یک راز گلو گیر شده مایه زجر
همراه عزیز و محرم راز خوش است
شوری که فتاده در دلم غوغا کرد
مطرب بنواز کنج شهناز خوش است
افتاده دلم به دام چشمان خمار
مرغی که شده اسیر شهباز خوش است
حرفی ز قد و قامت لیلا نزنید
در دیده ما قامت ناساز خوش است

نسیم آشنا


پ.ن :‌همین!
پ.ن :‌اصلا خیلی فرق میکند!
پ.ن : نمیدونم
 بعدا نوشت:
لالایی ما روضه شده باکی نیست
نجوای چه شورش است این باز خوش است







نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :