تبلیغات
... گاهی دلش برای خودش تنگ میشود! - مطالب ابر امام
 
درباره وبلاگ


کرده ام خاطر خود را به تمنای تو خوش....
اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک...
تا نگردی "آشنا" زین پرده رازی نشنوی...
گوش نامحرم نباشد...

آنان که بحر را به نظر در سبو کنند
آیا شود سبوی مرا زیر و رو کنند
فریاد انت ربی الاعلی کنم بلند
در حشر اگر مرا به علی روبرو کنند

باید فحش بزارم برا اونایی که میان میخونن و نظر نمیدن...ولی این کار رو نمیکنم!

مدیر وبلاگ : آشنا
نوا

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
... گاهی دلش برای خودش تنگ میشود!
چشم من و امر ولی.....جان من و سید علی...
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
چهارشنبه 1 آذر 1391 :: نویسنده : آشنا
هو السلام....


پرده اول:

آدم مثل بالن میماند اصلش! یعنی هر چی سبک تر باشه روحش بزرگتر میشه.... 
هر چی روحش بزرگتر بشه بالاتر میره....
هر چی بالاتر بره به خورشید نزدیکتر میشود....
هر چی به خورشید نزدیکتر باشد بهره اش از نور بیشتر است...
هر چی بهره اش از نور بیشتر باشد بهتر میبیند، دقیقتر میبیند....
نور عالم امام عالم است...


پرده دوم:

خدا برای عالمی که ساخته برنامه هایی دارد....یکی از این برنامه ها رشد عالم است....
رشد عالم یعنی برپایی حکومت حق .... حکومت اهل بیت علیهم السلام....
رشد عالم یعنی رشد آدمهایی که در این عالم هستند....


پرده سوم:

همه آمده بودند تا آن کار را به ثمره نزدیکتر کنند....
سالها طول کشیده بود...
همه توانشان را خرج کردند....
قرار بود وقتی آماده شدند بزرگشان را دعوت کنند....
احساس کردند اوضاع آماده است....
احساس کردند دیگر وقت آمدن بزرگشان است....
خودشان دیگر نبودند اما بزرگشان را دعوت کرده بودند....
بزرگشان آمد....
آنهایی که مانده بودند....
به آن بزرگ بی اعتنایی کردند...
دخترش را شهید کردند...
برادرش را شهید کردند....
سبط اکبرش را شهید کردند....
آن یکی که مانده بود....
گفت اگر اوضاع آنگونه که آنها گفتند درست شده....بسم الله...
من به سمت گرگها میروم...
هر کس آنقدر تربیت شده....آنقدر توان دارد...آنقدر دلداده است که بتواند جلوی این گرکها را بگیرد بیاید....
همه ایستاده بودند و نظاره میکردند....
کاری از دستشان بر نمی آمد...فقط نظاره میکردند...
زیر لب میگفتند.... ای کاش دعوتشان نمیکردیم که این بلا ها را ببینیم و ....


پرده آخر:

عده ای پسر پیامبرشان را دعوت کردند....
او گفت : شیعیان ما ما را میخوانند، اجابتشان میکنیم، ما را خواهند کشت....
اما او مهربانتر از این حرفها بود...
اصلا به قول برادرم او واقع گرا نبود.... او به دنبال حقیقت بود...
به سمتشان راه افتاد ....
اجابتشان کرد...
اما اینبار بر خلاف دسته قبل....
این دسته به نظاره نایستادند...
به استقبالش آمدند....
چه استقبالی....
و هیچکس نگفت... ای کاش دعوتش نمیکردیم!



اما بعد:

حقیقت یعنی امام ع... یعنی آنچیزی که او میگوید... اصلا من به این میگویم دین!

ما هم اماممان را میخوانیم.... اما ما از کدامین دسته ایم...

از دسته اول؟ یا از دسته دوم؟

از هیچکدام نباید باشیم.... یعنی از دسته اول که نمیتوانیم باشیم....
اما اینبار نباید اجازه بدهیم برای اماممان اتفاقی رخ دهد...
باید اینقدر خدایی شده باشیم که بتوانیم نگذاریم...
باید اینقدر رشد کرده باشیم که بتوانیم....
باید اینقدر بالا رفته باشیم که بتوانیم....
وگرنه.... به قول عزیزی امام با هیچکس تعارف ندارد.... همانگونه که نداشتند و دیدیم.

پ.ن : این روزها سخت است...
پ.ن : این روزها سحت است...
پ.ن : این روزها سخت است...

بعدا نوشت : عنوانش چه باشد؟




نوع مطلب : اینجا حرف دل مینویسند ... خرده نگیرید!، مائیم و نوای بینوایی....، 
برچسب ها : دین، عاشورا، امام، ظهور، حقیقت، واقعیت،
لینک های مرتبط :


سه شنبه 29 آذر 1390 :: نویسنده : آشنا
هو السلام....

ساعت اندی مانده به نمیه شب...

چندی است دیگر اینجا نیست...دلم را میگویم.

به قول شاعر نمیدونم دلم دیوونه کیست...اسیر نرگس مستونه کیست...نمیدونم دل سرگشته مو کجا میگرده و تو خونه کیست....

البته میدونم...شاید هم نمیدونم! نمیدونم!

انتظار....انتظار...برای من واژه غریبی است. دیگر نمیخواهم فقط منتظر باشم. اگر او امام من است، اگر من به بودن او افتخار میکنم، اگر ظهور او را آرزو میدانم، اگر او را راه رهایی میدانم، و اگر او امام شیعیان است، و باز اگر او ولی ماست....پس باید در ظهور او برای ما افتخاری باشد...اگر او قراراست روزی خودش بیاید و همه چیز را درست کند....این دیگر چه افتخاری است...چه مایه مباهاتی است...نه! من نمیخواهم فقط منتظر باشم.

رفتار ما در عصر غیبت باید رفتار تشنه گان باشد! تشنه در آرزوی آب نمینشیند. تشنه در جای خود نمینشیند تا آب به نزد او بیاید....تشنه به دنبال آب میدود...و تشنه اگر آب به او نرسد میمیرد...تشنه بدون آب نمیتواند ادامه زندگی دهد...دیگر میخواهم تشنه باشم...چرا باید بدون آب زندگی کنیم...چرا میتوانیم بدون آب زندگی کنیم...و ما را چه شده که بدون آب زنده ایم....

از حرف های به ظاهر تلخ که بگذریم...او منتقم است...میاید که انتقام بگیرد...و این انتقام بر ما چه شیرین است....انتقام مادر س...انتقام حسین ص.....

و باید گقت...طلوع میکند آخر طلیعه موعود...مسیر قبله عوض میشود به سوی حسین ص.....

و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین و عجل الله فی فرج مولانا و احفظ لنا قائدنا

پی نوشت:
ببخشید مرا اگر سخنانم گاها نیش دار میشود...که سعی میکنم نباشد اینگونه که آدمی نباید برادرانش را بیازارد...
اما چه کنم که حرف دل است و اینقدر اینها را نگفته ام دیگر دارد مریضم میکند....




نوع مطلب : مائیم و نوای بینوایی....، اینجا حرف دل مینویسند ... خرده نگیرید!، 
برچسب ها : درد دل، درد، دوری، انتظار، درد دوری، آب، امام، ظهور، شیعه، مادر، حسین،
لینک های مرتبط :